باز هم چیزی نگفتم و خودشان از سرعت پایین راه رفتنم و دمای بالای بدنم فهمیدند که باز تب کرده ام ! تبی که دیگران فقط میدانند سرماخوردگی نیست . تبی شدید که یک روز و اگر با او مهربان باشی دو روز جای جای بدنت را اشباع میکند . باز هم اینطور تب کرده ام و این تب به یکی از رازهای زندگی من تبدیل شده اما فقط برای دیگران ! خودم که میدانم چم شده است احتمالا باز او سرماخورده یا حالش بد است . قبلا میشد پرسید و مطمئن شد ولی اکنون فقط پرسشی است از نوع عذاب . از نوع شخص رو به احتضار . بر هر قسمتی از بدنم دست میگذارم داغی روحم را حس میکنم که هرکدام پایگاهی است نظامی که هنگام صلح در روحم ساخته شدند و اکنون شروع به جنگ پارتیزانی کرده اند . بر پیشانی ام دست میگذارم ، میبینی یاد آن شب میفتم که تو پیشانی ام را تصاحب کردی ، بر چشمانم دست میگذارم یاد آن روز میفتم که چشمانم را اشغال کردی . میبینی موهای تنم سیخ شده اند انگار حافظه ی تاریخیشان به کار افتاده ! چرا سه روز بعد تولدت باید حالت خراب شود ؟ نکند قلب تو هم شروع به تپش کرده ! در عشق ترس راه ندارد یعنی اصلا با هم متضادند اما انگار نمیدانستی و ترسیدی و م

لامصب درد اینه که که حالت خوبه همیشه یعنی باید باشه و هست ولی خب مثل یک همراه دائمی خاطره هایی توی روحت جولان میدن و سوال هایی که امیدواری جوابش همونی باشه که حدس میزنی با اینکه میدونی نیست و تعلیقی دردناک!!! حدس میزنی کسی که مردادی است گرمای وجودیش بیشتر از همه بوده ولی خب مهم این است که ماندگار نبوده ، یعنی بوده؟ از همان اول هم از پاییز خوشم نمیامد. کجایند انسان هایی که روزی نقطه ی پرگار زندگیم بوده اند و امروز فقط منم و درد . دردهای عمیق و آنهایند و لذت . لذت های شیرین خیلی وقت است که دیگر در زندگیم دنبال کسی نمیگردم ، چه فایده ای دارد بودن هایی که برپایه ی نبودن بنا شده اند . زندگیم آلمانی شده .............................................................................................................................................................. همه ی این ها از من سرچشمه میگیرد از یک من لعنتی از یک من بی پدر از یک من بیشعوور از یک من نا مرد از یک منی که برایم من نبوده و الان من نمیشود +در مخاطبانم هیچ کسی را ندارم نه فقط مخاطبان تلفن همراه بلکه مخاطبان زندگی هم مهم نیست ،